Ο Βοιωτικής καταγωγής ζωγράφος κ. Γιάννης Μίχας ανοίγει το ατελιέ του στον Πειραιά και μας αποκαλύπτει τη μεγάλη του δωρεά στο Δήμο Λεβαδεών !

Πρόσωπο που είναι εύκολα αναγνωρίσιμο εξ` αιτίας της μακράς του πορείας στο συνδικαλιστικό κίνημα, στο ΠΑΣΟΚ και ασφαλώς για το πλούσιο έργο του στη Νομαρχία Πειραιά την περίοδο 2003 – 2010, Αντιπρόεδρος του Κογκρέσου των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης (2008 -2010), Πρόεδρος του ΕΦΕΤ (2011 – 2012), ωστόσο, αυτό που σήμερα δηλώνει είναι: ζωγράφος!

 Πλημμυρισμένος στην κυριολεξία μέσα στα χρώματα, τον συναντήσαμε στον προσωπικό του χώρο, το ατελιέ του στην καρδιά του Πειραιά, εκεί όπου – μετά το Κυριάκι Βοιωτίας που αποτελεί τον τόπο της καταγωγής – είναι βέβαιο ότι έχει λάβει την πιο μεγάλη θέση στην καρδιά του. Όμως, ο κ. Γιάννης Μίχας ούτε ξέχασε, ούτε θέλησε να αφήσει πίσω τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην καρδιά του Ελικώνα, γι` αυτό μέσα στα δεκάδες έργα του με υπερηφάνεια θα μας δείξει το αγαπημένο του Κυριάκι, την Λιβαδειά, την Κρύα… θέματα που έχουν ξεχωριστή αξία για τον ίδιο προσωπικά.

 

Όπως και το μεγάλο έργο που κυριαρχεί στο γραφείο του, πίσω του, να επισκιάζει όλα τα άλλα, έργο που είναι εμπνευσμένο από τη Σαντορίνη, τόπο μιας άλλης του μεγάλης αγάπης, της συζύγου του Άντυς, νησί το οποίο επίσης έχει αποτυπώσει σε πολλά κομμάτια της συλλογής του.  

Κάποια από τα οποία, θα τα βρει κανείς σε μια καλαίσθητη έκδοση με τίτλο «Βίοι Πλοίων» που είναι αφιερωμένη στη γυναίκα του αλλά και στον μοναχογιό του Δημήτρη, Αρχιτέκτονα που σήμερα είναι μαζί του στον Πειραιά, μετά την Μ. Βρετανία όπου έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μας την χάρισε, με μια πολύ όμορφη ευχή, κι` αυτή εμπνευσμένη από τους όμορφες πινακές του. 

Το έργο του Γιάννη Μίχα έχει χαρακτηριστεί ότι ακολουθεί το «δύσκολο δρόμο της ζωγραφικής ποιότητας», με ελληνική λογική και με οδηγό την προσωπικότητά του. Με την πρώτη ματιά, λένε οι ειδικοί,  κάνει παραστατική ζωγραφική, με αυστηρή διαύγεια του περιεχομένου του. Κι` έτσι είναι. Θα δεις έργα που έχουν να κάνουν με την πραγματικότητα, με τη ζωή του, έργα που έχουν ως θέμα τα πλοία, αφού ως ναυπηγός στο επάγγελμα, τα λάτρεψε, τα χρωμάτισε, τα αποτύπωσε με όλη του την τέχνη στον καμβά του.

 

Στη συλλογή θα δεις επίσης έργα που έχουν κεντρικό θέμα τον εργάτη, τον άνθρωπο του μόχθου, όντας ένας δυναμικός συνδικαλιστής, τρείς φορές εκλεγμένος Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.  Θα δεις, όμως, και Ολυμπιονίκες, μια σύγχρονη απόδοση των αγωνίσματα που έχουν περάσει από την αρχαιότητα στις μέρες μας… 

«Έχει ο καλλιτέχνες, ένα έργα που μπορεί να αγαπάει περισσότερο, απ` όλα τ` άλλα» θα τον ρωτήσω και αμέσως σηκώνεται, πιάνει την παλέτα και στέκεται μπροστά του! «Αυτό το έργο αληθινά το αγαπώ πολύ»… μου λέει και είναι έτοιμος να βάλει μια ακόμη πινελιά…

 Το ΠΑΣΟΚ, ο «κύκλος που έκλεισε» και ο Λοβέρδος…

 

«Αλήθεια, μετά απ` όλη αυτή την πλούσια διαδρομή, όντως το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η ζωγραφική;»… ρωτώ. Το σκέφτεται. «Έχει κλείσει αυτός ο κύκλος;» . Η σιωπή του με κάνει να θέλω να επιμείνω.  «Τουλάχιστον εσείς μείνατε στο ΠΑΣΟΚ»…

Μια φράση, που ήταν αρκετή για να τον ενεργοποιήσει και να ανοίξουμε αυτό το κεφάλαιο.

«Ποτέ δεν έπαψα να ενδιαφέρομαι για τη χώρα μου και τον πολιτικό φορέα από τον οποίο προέρχομαι. Ξέρετε εγώ δεν ήθελα να γίνω κάτι άλλο εκτός από ΠΑΣΟΚ. Ούτε έφυγα, ούτε γύρισα, ούτε πρόκειται όμως και να φύγω».

Και; Σήμερα; Τι σκέφτεστε για το σήμερα που στον λεγόμενο «μεσαίο χώρο» κορυφώνεται μια εσωκομματική διαδικασία για την ανάδειξη νέου αρχηγού, ύστερα από την απώλεια της Φώφης Γεννηματά;

«Στις εσωκομματικές εκλογές έχω πάρει θέση, αφού την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ διεκδικεί ένας προσωπικός μου φίλος, ο Ανδρέας Λοβέρδος, με τον οποίο με δένουν οικογενειακοί δεσμοί. Πολιτικά πιστεύω ότι είναι ο πιο ικανός υποψήφιος, χωρίς να θέλω να μειώσω την προσωπικότητα κανενός από τους συνυποψηφίους του. Αυτός είναι ένας καθαρός προσωπικός λόγος, αλλά πιστεύω στον Ανδρέα, στη σκέψη του, στις προτάσεις του. Είναι ένας λαϊκός άνθρωπος, αλλά όχι λαϊκιστής και πιστεύω ότι θα τα καταφέρει γιατί είναι ο άνθρωπος που μπορεί να ξαναεμπνεύσει το χώρο του ΠΑΣΟΚ».

Σας απασχολεί η επόμενη μέρα; Τι θα γίνει μετά τις εσωκομματικές εκλογές;

«Ο Λοβέρδος έχει δηλώσει ότι την επόμενη μέρα θα είναι όλοι μαζί. Εάν, δε, τον επιλέξει ο κόσμος, είμαι βέβαιος ότι θα καταφέρει να συσπειρώσει σε μεγάλο βαθμό τον πολιτικό μας χώρο και ταυτόχρονα θα ανακόψει τις διαρροές προς άλλα κόμματα. Δεν εννοώ τα στελέχη που ξεπούλησαν ιδέες για νέες καρέκλες, αλλά ο κόσμος που είχαν κατά καιρούς στηρίξει παλαιότερα τον Παπανδρέου, είτε την αείμνηστη Γεννηματά, επειδή τον θεωρούν ρεαλιστή και σταθερό στις αξίες του ΠΑΣΟΚ. Μ`άλλα λόγια θα βρεθεί ένας σοβαρός πολιτικός που θα σταθεί στο ύψος της εποικοδομητικής αντιπολίτευσης».

 

Με το βλέμμα στις 5 και 12 του Δεκέμβρη… 

Η πολιτική είναι πράγματι … μικρόβιο. Δύσκολα θεραπεύεσαι, ιδιαίτερα όταν έχει διανύσει μια πορεία περίπου 40 χρόνων στην πιο ενδιαφέρουσα ίσως περίοδο της σύγχρονης ιστορίας μας, από την μεταπολίτευση δηλαδή ως σήμερα. «Πραγματικά, εάν κάτι θέλω να κρατήσετε από την αναφορά μου στις εσωκομματικές εκλογές είναι η συμμετοχή. Εύχομαι και ελπίζω να υπάρχει συμμετοχή από όλους εκείνους που ανησυχούν, να πάνε να ψηφίσουν, μόνο με την ταυτότητά τους. Γιατί αυτοί που ψηφίσουν στον α` γύρο, στις 5 Δεκεμβρίου, θα έχουν την ευκαιρία να ψηφίσουν και στον β` γύρο στις 12 Δεκεμβρίου και να αναδείξουν τον τελικό νικητή των εκλογών . Εγώ πιστεύω στον Ανδρέα Λοβέρδο, κι` αυτόν θα ψηφίσω». 

Η μεσαία τάξη μέσα στο έργο του… 

Καθώς η κουβέντα μας κορυφώνεται, γυρίζω το βλέμμα μου και κοιτώ κυρίως τα έργα που έχουν θέματα τους την εργατική τάξη. Είμαστε, άλλωστε, στον Πειραιά, σ` ένα κομμάτι της Αττικής γης με ένα ισχυρό εργατικό δυναμικό στο λιμάνι, στις βιομηχανίες, στις βιοτεχνίες της πόλης. Το ζεις ακόμη και σήμερα όταν περπατάς στον Πειραιά. «Μεγάλο θέμα ανοίγετε. Ίσως το σοβαρότερο που απασχολεί το σύνολο της κοινωνίας μας. Είναι ένα κεφάλαιο, όμως, που πάλι προσωπικά θα το συνδέσω με την πολιτική διαδρομή του Ανδρέα Λοβέρδου και να σας θυμίσω την θητεία του στο Υπουργείο Εργασίας. Όταν ήταν Υπουργός προετοίμασε ένα νόμο που αφορούσε την διαχείριση του χρόνου εργασίας, που είχε ως βάση τη συλλογική σύμβαση να την διαπραγματεύεται το Συνδικάτο με τον εργοδότη. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ λοιδορούσαν τον Λοβέρδο σαν αντεργατικό. Έρχεται σήμερα η ΝΔ και λέει ότι τη διαπραγμάτευση θα την κάνει ξεχωριστά ο κάθε εργαζόμενος με τον εργοδότη του. Καταλαβαίνεται το αποτέλεσμα. Αυτές οι πολιτικές, είναι ψηλά στην ατζέντα του Λοβέρδου και πιστεύω ότι θα παλέψει σοβαρά για μια δίκαιη αποκατάσταση των δικαιωμάτων των εργαζομένων».

 Η «άγνωστη δωρεά» στον Δήμο Λεβαδεών…

 Η πολιτική κουβέντα θα μείνει πίσω μας, καθώς επανερχόμαστε στην ζωγραφική, μια απασχόληση που είναι σήμερα για τον κ. Μίχα ίσως το σημαντικότερο κομμάτι της ημέρας του. Στη Βοιωτία, δε, έχει να "εμφανιστεί καλλιτεχνικά" από το 1997, όταν είχε κάνει μια έκθεση στην Γκαλερί "Πρίσμα" του κ. Κώστα Παπασπύρου... 

Ξανά σηκώνεται, με περνάει σε μια ακόμη αίθουσα, μου δείχνει με ενθουσιασμό παλιά του έργα, ακουαρέλες, χρωματιστά καράβια, έργα που κοσμούσαν ακόμη το προεκλογικό του κέντρο… και ύστερα μου αποκαλύπτει τη μεγάλη του δωρεά που θα κάνει προς τον Δήμο Λεβαδεών, προκειμένου να κοσμίσει το νέο Δημαρχειακό Μέγαρο της πόλης … 

Αγαπητέ κ. Μίχα, σας ευχαριστώ για όσα μοιραστήκατε μαζί μου 

και με τους αναγνώστες μας. Λ.Ρ.