Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

«ΒΟΙΩΤΙΑ – ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ»: Μια ολοκληρωμένη τουριστική προβολή της Βοιωτίας μέσω του Επιμελητηρίου ενταγμένο στο Τοπικό Πρόγραμμα Προσέγγισης LEADER

  Αγαπητές φίλες και φίλοι, αγαπητοί συνάδελφοι,
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε, ότι το Επιμελητήριο Βοιωτίας ολοκλήρωσε μια εκδοτική προσπάθεια με στόχο την προβολή της Βοιωτίας.
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο του επενδυτικού σχεδίου του  Επιμελητηρίου Βοιωτίας, με τίτλο «ΒΟΙΩΤΙΑ – ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ», ενταγμένου στο Τοπικό Πρόγραμμα Προσέγγισης LEADER,  υλοποιήσαμε και υλοποιούμε μια σειρά ενεργειών για την ανάδειξη της Βοιωτίας.
Ανάμεσα τους και οι κάτωθι εκδόσεις και ντοκιμαντέρ.
Α. «Βοιωτία-Τόπος Ιστορικός», έγχρωμος οδηγός, ο οποίος αναφέρεται στα πλούσια μνημεία της κλασικής αρχαιότητας στην Βοιωτία, για τα οποία πολλά μπορούν και πρέπει να γίνουν ακόμη, για την ανάδειξη και αξιοποίηση τους.
Ο οδηγός είναι αναρτημένος στην διαδικτυακή πύλη του Επιμελητηρίου Βοιωτίας: http://www.viotiachamber.gr/viotiaimages/ArxaiologikoFULL_F-1611205140.pdf
Β. «Η Βυζαντινή Βοιωτία», έγχρωμος οδηγός, ο οποίος αναφέρεται στην Βυζαντινή Βοιωτία, καταγράφει τα μοναστήρια της και τις παλαιοχριστιανικές εκκλησίες της. Στόχος του είναι να προκληθεί το ενδιαφέρον για τα μοναδικά μνημεία της βυζαντινής περιόδου στον τόπο μας.
Τον οδηγό θα τον βρείτε στο portal του Επιμελητηρίου και συγκεκριμένα στο link: http://www.viotiachamber.gr/viotiaimages/ByzantinaFINAL_F261555976.pdf
Γ. «Βοιωτία-Η Γη και ο Πολιτισμός της», αυτός ο οδηγός αναδεικνύει την καθοριστική σύνδεση της παραγωγής με την ευημερία και τον πολιτισμό ενός τόπου, αναδεικνύει την γη, το νερό, τα προϊόντα και τους ανθρώπους της Βοιωτίας. Μπορείτε να τον κατεβάσετε από το link: http://www.viotiachamber.gr/viotiaimages/AgrotikiKlironomiaFINAL_F-1648834291.pdf
Ο κ. Ηλίας Μάστορης με υπερηφάνεια
κρατά το cd  «ΒΟΙΩΤΙΑ – ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ»
στο οποίο έγραψε τη μουσική. 
Δ. «Βοιωτία», ένα ολιγόλεπτο, συνοπτικό και συνάμα πλήρες ντοκιμαντέρ για την τουριστική προβολή της Βοιωτιας.
Μπορούμε να το παρακολουθήσουμε στο https://youtu.be/nzwhNaIYQsE
Ε. «στη Βοιωτία», τρίπτυχο έντυπο προβολής του τόπου μας. Θα το δείτε στο http://www.viotiachamber.gr/viotiaimages/TriptyxoFINAL_F-80219571.pdf
Το Επιμελητηριο Βοιωτιας αισθάνεται την ανάγκη να συγχαρεί όλους τους συντελεστές και παραγωγούς του έργου για την εξαίρετη εργασία τους.
Οπωσδήποτε, επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε τον σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών & Λεβαδείας, Γεώργιο, την κα Δήμαρχο και τους κους Δημάρχους της Βοιωτίας για την πολύτιμη συμβολή τους  καθώς βέβαια και την «ΕΛΙΚΩΝΑΣ – ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΑΕ ΟΤΑ».
Τέλος, θα θέλαμε να σημειώσουμε, ότι η μουσική που πλαισιώνει το ντοκιμαντέρ αποτελεί δημιούργημα και προσφορά του συναδέλφου μας και μέλους της διοίκησης του Επιμελητηρίου Βοιωτίας, Ηλία Μάστορη, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά.


Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Ο Πρόεδρος


Παναγιώτης Αγνιάδης

Όχημα ανάπτυξης η αγροδιατροφή για τη Στερεά

Την δέσμη πρωτοβουλιών που αναπτύσσει η Περιφέρεια για την αγροδιατροφή και την επιχειρηματικότητα της Στερεάς Ελλάδας, ανέπτυξε σήμερα ο Περιφερειάρχης Κώστας Μπακογιάννης, στο πλαίσιο της ημερίδας που διοργάνωσε η Περιφέρεια με σκοπό τη δημόσια διαβούλευση και την ενημέρωση όλων των φορέων και των επιχειρήσεων.

Στην ημερίδα που πραγματοποιήθηκε σήμερα, ο κ. Μπακογιάννης ανακοίνωσε την εξασφάλιση χρηματοδότησης για δράσεις που έχουν σκοπό την υλοποίηση των στόχων της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης της Στερεάς Ελλάδας. Τον θεσμό που δημιουργήθηκε από την Περιφέρεια για την δημιουργία μίας ομάδας συνεργασίας του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Οι δράσεις που ανακοίνωσε ο κ. Μπακογιάννης περιλαμβάνουν:
1.Δημιουργία οπτικοακουστικού υλικού προβολής αγροδιατροφικού τομέα
2.Δημιουργία προωθητικού υλικού ηλεκτρονικού και έντυπου για την αποτύπωση και ανάδειξη της Γαστρονομικής ταυτότητας Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας
3.Δημιουργία επιδαπέδιων προθηκών προβολής και πώλησης τοπικών προϊόντων
4.Εκπόνηση μελέτης για την καταγραφή των αγορών του εξωτερικού και των ανάλογων απαιτήσεων τους όπου θα μπορούσαν να βρουν ικανοποιητική και συμφέρουσα διέξοδο τα δέκα πιο δυναμικά αγροτοδιατροφικά προιόντα του καλαθιού της Περιφέρειας
5.Διοργάνωση Φεστιβάλ Τροφίμων & Ποτών και παράλληλη διενέργεια Επιχειρηματικών Συναντήσεων (B2B) των επιχειρήσεων του Αγροδιατροφικού τομέα
6.Δημιουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας δικτύωσης των επαγγελματιών τροφίμων και αγροτικών προϊόντων
7.Διοργάνωση σεμιναρίων επιμόρφωσης παραγωγών και μεταποιητών αγροτικών προϊόντων στις σύγχρονες δεξιότητες διαχείρισης πωλήσεων, marketing, και γενικότερα εμπορικής επικοινωνίας
Παράλληλα, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας προγραμματίζονται δράσεις που θα βοηθήσουν τόσο στην ενίσχυση της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων του αγροδιατροφικού μας κλάδου  όσο και την  μείωση της απόστασης μεταξύ παραγωγών και τελικού καταναλωτή εντός της Περιφέρειας. 

Κατά την ομιλία του, ο κ. Μπακογιάννης, έκανε εκτενή αναφορά και στις δράσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί από την Αγροδιατροφική Σύμπραξη, τονίζοντας τον σημαντικό ρόλο που έχουν παίξει, μεταξύ άλλων, τόσο η δημιουργία της ιστοσελίδας (www.agrifoodcentralgreece.gr), μέσω της οποίας γίνεται αναζήτηση από ενδιαφερόμενους καταναλωτές ή αγοραστές του εσωτερικού και εξωτερικού, των προϊόντων και των εταιρειών του Αγροδιατροφικού τομέα της Περιφέρειας όσο και δημιουργία κοινού εμπορικού σήματος, ενώ απέδωσε και ιδιαίτερη σημασία στις συνεργασίες τις Περιφέρειας με ακαδημαϊκά ιδρύματα, όπως στην Κωπαΐδα με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ή με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο για την αξιοποίηση του γεωθερμικού πεδίου της Περιφέρειας.  

«Δημόσιος και ιδιωτικός τομέας δεν είναι απέναντι, τουλάχιστον στην Στερεά Ελλάδα» επισήμανε ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας και τόνισε στην ομιλία του: «Για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε μία ξεκάθαρη ταυτότητα για τα προϊόντα της Στερεάς Ελλάδας, για να μπορέσουμε να γίνουμε διεθνώς ανταγωνιστικοί, πρέπει να δημιουργήσουμε μία μεγάλη συμμαχία. Συμμαχία που θέλει όλες τις επιχειρήσεις μαζί αλλά και τους δημόσιους φορείς στο πλευρό τους. Αυτό, εμείς το κάνουμε πράξη. Η σύνθεση των εμπορικών, των επιχειρηματικών, των ακαδημαϊκών και των υπηρεσιακών δυνάμεων φέρνει μόνο θετικά αποτελέσματα. Έχουμε γυρίσει όλο τον κόσμο, έχουμε στηρίξει τις επιχειρήσεις μας ώστε να γίνουν εξωστρεφείς και να κλείσουν νέες διεθνείς συμφωνίες, προωθούμε όπου και όπως μπορούμε την νέα επιχειρηματικότητα, στηρίζουμε τους νέους αγρότες μέσω του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης, και σας λέω ότι η εμπειρία μας δείχνει ότι το μοντέλο λειτουργίας που έχουμε στο μυαλό μας και τίθεται προς συζήτηση με όλους, θα μας κάνει ισχυρούς και θα μας καταστήσει μετρήσιμη μονάδα της παγκόσμιας αγοράς. Πρέπει να πω ότι έχει γίνει ήδη σημαντική δουλειά, κυρίως με την παρουσία μας σε όλες τις μεγάλες διεθνείς εκθέσεις. Έχουμε δρόμο μπροστά μας αλλά επειδή βλέπω ότι υπάρχει θέληση να ξεκολλήσουμε και να αναπτυχθούμε μέσω της σύμπραξης ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τα αποτελέσματα θα μας δικαιώσουν όλους».



Συνάντηση του Ν. Θηβαίου με την Υπουργό Τουρισμού, Ελ. Κουντουρά

Ο βουλευτής Βοιωτίας, κ. Νίκος Θηβαίος, συναντήθηκε σήμερα 19/10 με την Υπουργό Τουρισμού, κα. Έλενα Κουντουρά. Εν όψει και της επικείμενης επίσκεψής του το Σάββατο 21/10 στο Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, ο κ. Θηβαίος ενημέρωσε την Υπουργό για την κατάσταση του Κέντρου και συζήτησε μαζί της τις προκλήσεις της χειμερινής τουριστικής περιόδου.
Ιδιαίτερος λόγος έγινε για τις αναπτυξιακές προοπτικές ολόκληρου του Νομού Βοιωτίας σε συνάρτηση με τον τουρισμό. Ο βουλευτής ανέπτυξε τις σκέψεις του για ένα ολοκληρωμένο τουριστικό προϊόν που περιλαμβάνει τον μουσειακό, θρησκευτικό, εκπαιδευτικό και ευρύτερα πολιτιστικό τουρισμό, πεδία στα οποία η Βοιωτία μπορεί να εκμεταλλευτεί τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα και να αποτελέσει πόλο υψηλής τουριστικής αξίας.
Από την πλευρά της η Υπουργός, κα. Κουντουρά, εξέφρασε την πλήρη στήριξη του Υπουργείου Τουρισμού στις προσπάθειες για αναβάθμιση της τουριστικής δραστηριότητας στη Βοιωτία. 

Από το γραφείο του βουλευτή Βοιωτίας,
Νίκου Θηβαίου

Εκπρόσωποι του Δήμου Θηβαίων στην έκθεση ΝΟΣΤΟΣ στη Ναύπακτο και στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ της Σπάρτης

Ο Δήμος Θηβαίων στο πλαίσιο της τουριστικής και πολιτιστικής προβολής του, της αγαστής συνεργασίας με Δήμους της χώρας και υποστήριξης  δράσεων που διοργανώνουν, απέστειλε εκπροσώπους του και έντυπο τουριστικό υλικό, συμμετέχοντας στις ακόλουθες διοργανώσεις:
 
·         Στη Σπάρτη, στο Φεστιβάλ “Σπάρτη- Παγκόσμια Πόλη”.
Τον Δήμο Θηβαίων εκπροσώπησε ο Αντιδήμαρχος κ. Σπύρος Κίτσος, ο οποίος συμμετείχε με ομιλίες στα εγκαίνια, στο “
Forum για τον Τουρισμό” που έγινε στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και σε άλλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ στις 15, 16 & 17 Σεπτεμβρίου 2017.
·         Στη Ναύπακτο, στα εγκαίνια της έκθεσης “Νόστος EXPO” για τον εναλλακτικό τουρισμό στις 13 Οκτωβρίου. Τον Δήμο Θηβαίων εκπροσώπησαν ο Δήμαρχος κ. Σπύρος Νικολάου, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής Δ.Θ. κ. Δημήτρης Κουτσοδήμος και ο Επικεφαλής της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης Δημοτικός Σύμβουλος κ. Γιώργος Κατσέλης. Ο Δήμος Θηβαίων συμμετείχε στη “Νόστος” μέσω των περιπτέρων του Συνδέσμου Προστασίας και Ορθολογικής Ανάπτυξης Κορινθιακού Κόλπου (ΣΠΟΑΚ) “ο Αρίων” και του Δικτύου Πόλεων με Λίμνες, με έντυπο τουριστικό υλικό του Δήμου και του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών.
Σημειώνεται ότι στην έκθεση “Νόστος” συμμετείχαν επίσης οι εκπρόσωποι του Δήμου Θηβαίων στον ΣΠΟΑΚ ο Πρόεδρος κ. Σταμάτης Χαλβατζής και τα μέλη κ.κ. Ντίνος Τυρηνόπουλος  και Βασίλης Σωτήρχος.


Συνάντηση εργασίας του Δήμου Λεβαδέων με τους εκπροσώπους της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα

Συνάντηση εργασίας με τη Δήμαρχο Λεβαδέων, κ. Γιώτα Πούλου, τον Πρόεδρο της ΚΕΔΗΛ κ. Θανάση Αλεστά, τους εκπροσώπους της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα (UNHCR) και τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πραγματοποιήθηκε χθές στο Παλιό Δημαρχείο, με θέμα την πορεία και την εξέλιξη της φιλοξενίας προσφύγων σε διαμερίσματα στη Λιβαδειά.


Η Δήμαρχος Λεβαδέων παρουσίασε την πορεία του προγράμματος στέγασης προσφύγων και αιτούντων άσυλο στην πόλη που  υλοποιεί ο δήμος μέσω της Κοινωφελούς του Επιχείρησης (ΚΕΔΗΛ) από τις αρχές Νοεμβρίου 2016, και πλέον εντάσσεται στο πρόγραμμα «ΕSTIA – Στήριξη έκτακτης ανάγκης για την ένταξη και τη στέγαση».
Αναφέρθηκε στις προκλήσεις του προγράμματος, στη προσπάθεια διατήρησης της ισορροπίας ανάμεσα στους δημότες και τους πρόσφυγες, καθώς και στην ανάγκη χρηματοδότησης προγραμμάτων που ενισχύουν την κοινωνική ένταξη και ενσωμάτωση των προσφύγων, την ανάγκη ενίσχυσης των ιατροφαρμακευτικών δαπανών και την ανάγκη για είδη ρουχισμού.
Παράλληλα, η Δήμαρχος ανακοίνωσε τη συμμετοχή του Δήμου Λεβαδέων σε νέο πιλοτικό πρόγραμμα του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσής (ΔΟΜ) και το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, για την καταγραφή των δεξιοτήτων των προσφύγων και την αξιοποίησή τους.
Ο Αναπληρωτής Αντιπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), κ. Giovanni Lepri, αναφέρθηκε στο πρόγραμμα της Λιβαδειάς, που όπως είπε αποτελεί παράδειγμα καλής πρακτικής. Πρόσθεσε ότι η ειρηνική συνύπαρξη αποτελεί πλούτο και όχι απειλή για τις τοπικές κοινωνίες.
Επισήμανε επίσης ότι η βιωσιμότητα του προγράμματος βασίζεται στη συνεργασία των κρατικών αρχών με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που χρηματοδοτεί τα σχετικά προγράμματα.
Ο Επικεφαλής της Αντιπροσωπείας των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Joseph Murran, τόνισε ότι η επίσκεψή τους στη Λιβαδειά,  η παρακολούθηση της υλοποίησης του προγράμματος ESTIA και η μελέτη των επιτευγμάτων και των προκλήσεων που προκύπτουν, ενισχύουν τα συμπεράσματά τους για τον μελλοντικό σχεδιασμό.
Αναγνώρισε το σπουδαίο έργο του Δήμου, της ΚΕΔΗΛ και των εργαζομένων που σε σύντομο  χρονικό διάστημα υλοποίησαν με επιτυχία το πρόγραμμα. Διαπίστωσε ότι η επίλυση των προβλημάτων και γενικά η βιωσιμότητα του προγράμματος δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς χρηματοδότηση.
Τέλος, επισήμανε την  ανάγκη στήριξης και ανταμοιβής της τοπικής κοινωνίας για τον τρόπο υποδοχής και φιλοξενίας των προσφύγων στη Λιβαδειά.
Το πρόγραμμα «ESTIA –Στήριξη έκτακτης ανάγκης για την ένταξη και τη στέγαση» υλοποιείται από την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Λεβαδέων (ΚΕΔΗΛ) με την υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και με χρηματοδότηση της Πολιτικής Προστασίας και Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ECHO).


Με έμφαση την άρδευση του κάμπου Βαγίων και Θηβών οι συναντήσεις του Υφυπουργού ΑΑΤ κ. Β. Κόκκαλη με Βουλευτές, Πολιτευτές και Αυτοδιοικητικούς

Η πρόταση του Δημάρχου Θηβαίων κ. Σπ. Νικολάου, για την άρδευση του κάμπου Βαγίων και Θηβών από τα ύδατα της λίμνης Υλίκης, που αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την αγροτική ανάπτυξη της περιοχής, τέθηκε στον Υφυπουργό κ. Β. Κόκκαλη στην συνάντηση στο ΥπΑΑτ την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017. Στην συνάντηση παραβρέθηκαν οι Βουλευτές Βοιωτίας κ. Ν. Θηβαίος και κ. Αν. Κουτσούμπας,, ο πολιτευτής ΑΝΕΛ κ. Απόστολος Δελαβέκουρας, εκπρόσωπος της Γ. Γρ. Υπουργείου Τουρισμού Ε. Κουρνέτα, ο Συντονιστής ΑΝΕΛ κ. Χρήστος Σταθόπουλος, οι εκπρόσωποι του Αγροτικού Συλλόγου Θήβας Η. Χατζηδούρος, Δ. Συκαράς, Κ. Κυριάκου, ο δικηγόρος κ. Σ. Καραμαγκιώλης και υπηρεσιακοί παράγοντες.


Από πλευράς των υπηρεσιών του ΥΠΑΑΤ υπήρξε λεπτομερής παρουσίαση του ιστορικού της περιοχής, των δυνατοτήτων και των εργαλείων που είναι διαθέσιμα για την αξιολόγηση της πρότασης του Δημάρχου η οποία αποτυπώνει μια πιθανή λύση σε ένα ζήτημα ζωτικής φύσεως για τον αγροτικό κόσμο της Θήβας.
Ο κ. Β. Κόκκαλης πρότεινε να υπάρξει εκ νέου συνάντηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με τον αρμόδιο Αναπληρωτή Υπουργό και τη συμμετοχή της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και δήλωσε πως στόχος της ηγεσίας του υπουργείου είναι η προώθηση των θεμάτων μέσα από ένα ενιαίο σχέδιο Ανάπτυξης σε συνεργασία με την Περιφέρεια και τους φορείς.

Στη συνέχεια, ακολούθησε συνάντηση του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Β. Κόκκαλη με τον Αντιπεριφερειάρχη ΠΕ Κοζάνης κ. Π. Πλακεντά, τον Αντιπεριφερειάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης ΠΕ Κοζάνης κ. Δ. Καρακασίδη και τον Πρόεδρο του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Δήμητρα» κ. Δ. Κοσμά. Στη συζήτηση τέθηκαν όλα τα προβλήματα του πρωτογενή τομέα στην ΠΕ Κοζάνης και έγιναν προτάσεις που αφορούν στην ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας στην περιοχή.

Έχουμε Δημοτικό Συμβούλιο...

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

( 17ης  ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ  ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2017)
Παρακαλείσθε όπως προσέλθετε σε  συνεδρίαση  του Δημοτικού Συμβουλίου την Δευτέρα 23 Οκτωβρίου   2017 και ώρα 6.30 μ.μ.  στο Δημοτικό Κατάστημα Ορχομενού , σύμφωνα με  τις διατάξεις του άρθρου  67 του Ν. 3852/2010, «Νέα Αρχιτεκτονική της  Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης  Διοίκησης – Πρόγραμμα  Καλλικράτης για  συζήτηση και λήψη απόφασης στα παρακάτω θέματα:


 Θέμα 1ο :
Λήψη απόφασης για άνοιγμα λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδας και μεταφορά ταμειακών διαθεσίμων.
(Εισηγητής :  κ. Λουκάς Υπερήφανος Ορχομενού), Δήμαρχος

 Θέμα 2ο :
Υπογραφή σύμβασης για την χρήση τερματικών αποδοχής καρτών πληρωμών (P.O.S)- υπηρεσιών τύπου web banking».
(Εισηγητής :  κ. Λουκάς Υπερήφανος , Δήμαρχος Ορχομενού)

 Θέμα 3ο :
Έγκριση και παραλαβή της υπ΄αριθμ.: 28/2017 μελέτης του έργου με τίτλο: « Βελτίωση πρόσβασης αγροτικής οδοποιίας στην αναδασμωτέα περιοχή του Δήμου Ορχομενού» , του Δήμου Ορχομενού. 
(Εισηγητής : κ. Λουκάς Υπερήφανος , Δήμαρχος Ορχομενού)


 Θέμα 4ο :
Περί έγκρισης υποβολής πρότασης προς  χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2014-2020, Μέτρο 4 « Επενδύσεις σε υλικά στοιχεία του ενεργητικού», Υπομέτρο 4.3: « Στήριξη για επενδύσεις σε υποδομές που συνδέονται με την ανάπτυξη, τον εκσυγχρονισμό ή την προσαρμογή της γεωργίας και της δασοκομίας», Δράση 4.3.4. «Βελτίωση πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις», με τίτλο: «Βελτίωση πρόσβασης αγροτικής οδοποιίας στην αναδασμωτέα περιοχή του Δήμου Ορχομενού» του Δήμου Ορχομενού και εξουσιοδότηση του Δημάρχου για τις περαιτέρω διαδικασίες.
(Εισηγητής : κ. Λουκάς Υπερήφανος , Δήμαρχος Ορχομενού)


 Θέμα 5ο :
Περί τροποποίησης της 208/2015 απόφασης του Δ.Σ. του Δήμου Ορχομενού προκειμένου να συμπεριλαμβάνεται η υπό ένταξη σε αυτήν , κατόπιν της απόφασης ένταξης του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας, στην πρόσκληση της ΕΥΔ ΕΠ  Στερεάς Ελλάδας με κωδικό πρόσκλησης στο ΟΠΣΑΑ 4.3.4/ ΕΥΔΠ_ 88(1η) για το έργο : « Βελτίωση Πρόσβασης Αγροτικής Οδοποιίας στην Αναδασμωτέα περιοχή του Δήμου Ορχομενού.
(Εισηγητής : κ. Λουκάς Υπερήφανος , Δήμαρχος Ορχομενού)

 Θέμα 6ο :
Περί κάλυψης της δαπάνης του υποέργου Αρχαιολογίας της πράξης με τίτλο: « Βελτίωση πρόσβασης αγροτικής οδοποιίας στην αναδασμωτέα περιοχή του Δήμου Ορχομενού» , του Δήμου Ορχομενού, με ίδιους πόρους. 
(Εισηγητής : κ. Λουκάς Υπερήφανος , Δήμαρχος Ορχομενού)

 Θέμα 7ο :
Έγκριση υλοποίησης από ιδιώτη εργολάβο της υπηρεσίας «Φύλαξης (security) του κέντρου επεξεργασίας λυμάτων έτους 2018» καθώς και έγκριση της υπ’ αριθμ. 31/2017 μελέτης και τρόπου ανάθεσης της.
(Εισηγητής : κ. Λουκάς Υπερήφανος , Δήμαρχος Ορχομενού)

 Θέμα 8ο :
Λήψη απόφασης για παράταση μισθώματος - ανταλλαγής κτιρίων μεταξύ του Δήμου Ορχομενού και του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πετρομαγούλας.  
(Εισηγητής : κ. Λουκάς Υπερήφανος , Δήμαρχος Ορχομενού)

 Θέμα 9ο :
Έγκριση παράτασης προθεσμίας της προγραμματικής σύμβασης  για την κατασκευή του κλειστού Γυμναστηρίου Λυκείου Ορχομενού.
(Εισηγητής: κ. Νταβαλούμης Ιωάννης , Αντιδήμαρχος)

 Θέμα 10ο :
Αποδοχή πίστωσης ποσού  33.241.86€ από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και κατανομή αυτού. 
(Εισηγητής :  κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)

 Θέμα 11ο :
Έγκριση της υπ΄αριθμ. 293/2017 απόφασης Οικονομικής Επιτροπής για τροποποίηση προϋπολογισμού , τεχνικού και  επιχειρησιακού προγράμματος.
(Εισηγητής :  κ. Γεώργιος Κανέλλης, λογιστής του Δήμου)

 Θέμα 12ο :
Έγκριση πρωτοκόλλων οριστικής ποσοτικής και ποιοτικής παραλαβής.
(Εισηγητής :  κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)

 Θέμα 13ο :
Επιστροφή αχρεωστήτως εισπραχθέντος ποσού 729,48€ στον κ.  Παπανικολάου Αθανάσιο του Νικολάου.
(Εισηγήτρια :  κ. Σκαγιάκου Βαρβάρα, Δημοτική Σύμβουλος )

 Θέμα 14ο :
Επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού 143,91€ στην κ. Μαρία Κυριαζή του Κωνσταντίνου.
(Εισηγητής : κ. Σκαγιάκου Βαρβάρα, Δημοτική Σύμβουλος)

 Θέμα 15ο :
Συγκρότηση επιτροπής οριστικής παραλαβής για το έργο: « Εξωτερικό Υδραγωγείο Τοπικής Κοινότητας Λουτσίου», αναδόχου Σπύρου Ακριβάκη Ε.Δ.Ε.
(Εισηγητής :  κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)

 Θέμα 16ο :
Συγκρότηση επιτροπής οριστικής επιτροπής παραλαβής για το έργο: «Κατασκευή δεξαμενής ύδρευσης Τ.Κ. Παύλου», αναδόχου Βασιλείου Κοβάνη Ε.Δ.Ε.
(Εισηγητής :  κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)

 Θέμα 17ο :
Συγκρότηση επιτροπής οριστικής παραλαβής για το έργο: « Ύδρευση Δήμου Ακραιφνίας» , αναδόχου κ/ξίας Ακριβάκης Σπύρος- Βλάχος Βασίλειος.
(Εισηγητής : κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)

 Θέμα 18ο :
Έγκριση σχεδίου προγραμματικής σύμβασης για την εκτέλεση του έργου: «Βελτίωση οδού Αλίαρτος – Άγιος Δημήτριος» , μεταξύ της Περιφέρειας  Στερεάς Ελλάδας και των Δήμων Ορχομενού και Αλιάρτου Θεσπιέων.
(Εισηγητής : κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)
 Θέμα 19ο :
Έγκριση του 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα του έργου: « Κατασκευή φρεατίων διανομής για την ύδρευση Τ.Κ. Αγίου Δημητρίου- Καρυάς-Αγ. Σπυρίδωνα.
(Εισηγητής : κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)
 Θέμα 20ο :
Έγκριση του 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα του έργου: « Αντικατάσταση τμημάτων υπόγειου αγωγού άρδευσης κλειστού τύπου σε Τ.Κ. Διονύσου- Δ.Κ. Ορχομενού.
(Εισηγητής : κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)
 Θέμα 21ο :
Λήψη απόφασης για την προσφυγή στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης για την υπηρεσία « Εργασίες Κλαδέματος και συντήρησης σε συγκεκριμένους χώρους πρασίνου του Δήμου Ορχομενού».
(Εισηγητής : κ. Νταβαλούμης Ιωάννης, Αντιδήμαρχος)

 Ο Πρόεδρος
ΛΑΜΠΡΟΣ  ΑΡΙΣΤ.  ΡΟΔΗΣ

Ο "Μικρός" στον Ορχομενό έχει γενέθλια και το γιορτάζει!


Ποιος ήταν ο Κωστής Μεραναίος (1913, Σκριπού Ορχομενού - 1986, Αθήνα);

7 Νοεμβρίου 1999. Η Λιβαδειά τιμά τον Κωστή Μεραναίο (1913 -1986)Υψηλού επιπέδου πνευματική εκδήλωση στο Συνεδριακό Κέντρο της Κρύας με συνδιοργανωτές το Δήμο Λεβαδέων και το Σύλλογο Λεβαδέων «Λάμπρος Κατσώνης» Σταθμός στα πνευματικά - επιστημονικά χρονικά της Λιβαδειάς χαρακτηρίσθηκε δίκαιω και χωρίς καμμιά υπερβολή η εκδήλωση μνήμης για τον καταξιωμένο σε ευρύτατη κλίμακ συμπατριώτη μας, διανοούμενο και συγγραφέα Κωστή Μεραναίο. Στο κατάμεστο από κόσμο «Συνεδριακό Κέντρο» του Δήμου Λεβαδέων, στην «Κρύα», σκιτ γραφήθηκε από διακεκριμένους πνευματικούς ανθρώπους και καλλιτέχνες, η πολύπλευρ προσωπικότητα του στοχαστή, διανοούμενου, συγγραφέα, δημοσιογράφου και κριτικό λόγου και τέχνης Μεραναίου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 7 Νοεμβρίου με κοινή πρωτοβουλία του ΔΗΜΟΥ ΛΕΒΑΔΕΩΝ και του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΕΒΑΔΕΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ και με ομιλητές τους Ευτύχη Μπιτσάκη, καθηγητή της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιάννη Χατζηφώτη, συγγραφέα, λογοτέχνη και κριτικό, το συμπατριώτη μας δημοσιογράφο, συγγραφέα και ζωγράφο Πέτρο Μάκρη, που συντόνισε την εκδήλωση και τον επίσης συμπατριώτη μας σκηνοθέτη και ηθοποιό Χρίστο Τσάγκα, που διάβασε, προκαλώντας ιδιαίτερη συγκίνηση, αυτοβιογραφικές σελίδες του Κωστή Μεραναίου. Θερμούς χαιρετισμούς στο πυκνό ακροατήριο, με ειδικές αναφορές στο έργο και την προσωπικότητα του Κ.Μ., απηύθυναν εκ μέρους των συνδιοργανωτών της εκδήλωσης, ο Δήμαρχος Λεβαδέων Χρήστος Παλαιολόγος και ο Πρόεδρος του ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΤΣΩΝΗ Ηρακλής Τσόγκας. Ο Δήμαρχος Λεβαδέων ανήγγειλε ότι το όνομα του Κωστή Μεραναίου, θα δοθεί σε μια από τις οδούς της Λιβαδειάς, ενώ ο Πρόεδρος του ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΤΣΩΝΗ επρότεινε να τοποθετηθεί η προτομή του Κ. Μ. σε κεντρικό σημείο της πόλης. Επίσης ο κ. Παλαιολόγος προσέφερε στη χήρα του τιμωμένου, Ελένη Μεραναίου, ειδική αναμνηστική πλακέτα. Διαβάστηκαν θερμοί και γεμάτοι εγκώμια για τον Κ. Μ. χαιρετισμοί των Νίκου Κιάου και Νίκου Καρανχηνού, αντιστοίχως προέδρου και αντιπροέδρου της ΕΣΗΕΑ, του ιστορικού δημοσιογραφικού σωματείου, που το ετίμησε με το στιβαρό έργο του ο Κωστής Μεραναίος. Συγκλονιστικές υπήρξαν οι τελευταίες στιγμές της εκδήλωσης κατά τις οποίες, από τα ηχεία της μεγάλης αίθουσας του συνεδριακού κέντρου της Κρύας, ακούσθηκε η φωνή του Κωστή Μεραναίου από ομιλία του στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, το 1959, με θέμα την αρχαία τραγωδία και στο πλαίσιο της περίφημης τότε εκπομπής του «Το Ραδιοφωνικό Πανεπιστήμιο». Επειδή το κεφάλαιο «Κωστής Μεραναίος» έχει διαχρονική αξία και αντοχή κρίναμε σκόπιμο, να φιλοξενήσουμε στις στήλες του περιοδικού μας, τα κυριότερα σημεία της παρουσίασης του έργου και της ζωής του Μεραναίου από τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Πέτρο Μακρή. Έτσι, πιστεύουμε ότι θα βοηθήσουμε πάρα πολλούς συμπατριώτες μας, που δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση μνήμης για τον Κ.Μ. που με τόση επιτυχία έγινε στη Λιβαδειά, να έλθουν, σε μια πρώτη γνωριμία με τη ζωή και το έργο του τιμηθέντος.

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 40 ΧΡΟΝΙΑ...
Ο Κωστής Μεραναίος πρωτοτιμήθηκε στη Λιβαδειά το Νοέμβριο του 1959, δηλαδή πριν από 40 ακριβώς χρόνια, στο κατάμεστο τότε κινηματοθέατρο ΑΡΜΟΝΙΑ, ως ομιλητής σ' ένα θέμα που συνεκλόνιζε το δυτικό κόσμο. Τίτλος του θέματος «Οι νέοι και η εποχή μας - επαναστάτες με ή χωρίς αιτία;». Οργανωτές της εκδήλωσης αυτής τα φοιτητικά νιάτα της Λιβαδειάς, αλλά και της Θήβας, ενωμένα τότε στον εθνικοτοπικό «Σύλλογο Βοιωτών Σπουδαστών ο Πλούταρχος». Ο ερωτηματικός τίτλος του θέματος προδιέθετε και για τη λύση του ερωτήματος, διότι εμείς οι Έλληνες θεμελιωτές της αιτιοκρατικής αντίληψης θα ήταν αδύνατο - ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις του καθενός - να διανοηθούμε, ότι υπάρχουν επαναστάτες χωρίς αίτια. Απλούστατα, την εποχή εκείνη, περίοδο κορύφωσης του ψυχρού πολέμου, αλλά και περίοδο παντοδυναμίας του προοδευτικού παγκόσμιου κινήματος των Αδεσμεύτων, η υπερατλαντική υποκουλτούρα θα έπρεπε να επιχειρήσει μια αντεπίθεση πλασάροντας το θολό μοντέλο του ψευδοεπαναστάτη «χωρίς αιτία». Του ανθρώπου χωρίς έρμα, που ανάγει τη βία σε αυτοσκοπό και τη στρέφει ακόμη και εναντίον εκείνων, που μάχονται για τα δίκαια τους. Έτσι, το Χόλλυγουντ επιστράτευσε τον Τζαίημς Ντην στο ρόλο του επαναστάτη της αυτοκαταστροφής, που θέλει να συντρίψει τα πάντα, χωρίς στο χώρο των ερειπίων του, να είναι εις θέσιν να οικοδομήσει κάτι το καλύτερο. Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκαν και άλλα φανταχτερά ψευδοαριστουργήματα της νεομακαρθυκής κινηματογραφίας, όπως το «Ouest side story» και η «Ζούγκλα του μαυροπίνακα» όπου η διεθνής νεολαία εκαλείτο ν' αντιγράψει το μοντέλο των νεανικών συμμοριών του δυτικού Μανχάτταν και του Μπρονξ. Η διάλεξη λοιπόν εκείνη του Κωστή Μεραναίου ήταν και μια θαυμάσια διορθωτική πυξίδα στο ψευδοδιανοουμενίστικο θολό τοπίο της υπερατλαντικής «απολιτικότητας», η οποία σήμερα εξαπλώνεται απειλητικά με τον επίσης απατηλό μανδύα της made in USA «παγκοσμιοποίησης» και της πιο ανελέητης ισοπέδωσης σε καθετί το εθνικό. Σ' αυτές λοιπόν τις ευτυχισμένες αγωνιστικές συγκυρίες έγινε η γνωριμία του λιβαδείτικου φοιτητόκοσμου με τον συμπατριώτη της στοχαστή και συγγραφέα. Από εκεί και πέρα οι περισσότεροι φιλομαθείς Λιβαδείτες θ' αναζητήσουν να μάθουν μόνοι τους περισσότερα από εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία, αλλά και τις υπέροχες εκπομπές και τα ραδιοτηλεοπτικά Συμπόσια για την πολυσχιδή πνευματική παρουσία και προσφορά του Κωστή Μεραναίου. Για τον άνθρωπο, ερευνητή διανοούμενο και συγγραφέα, που ένα πρωινό του Νοεμβρίου του 1959 ετάραξε τα τοπικά λιμνάζοντα νερά της πατρίδας του, για να καλυφθεί, για 40 δυστυχώς χρόνια, κάτω από μια περίεργη συμφωνία σιωπής από τους ίδιους τους επίσημους και ημιεπίσημους φορείς της γενέτειρας του. Έστω και αργά λοιπόν ο Κωστής Μεραναίος, με τον ανεξίτηλο γραπτό του λόγο, αναταράσσει και πάλι το τέλμα της λήθης και μας θυμίζει οπ οι πραγμίατικο διανοούμενοι δεν είναι οι γνωστές χρυσές μετριότητες, που προβάλλονται επίμονα, μέσα από κάποιες παρέες δοκησίσοφων οι οποίοι συνήθως συγκροτούν το πρωτευουσιάνικο ή περιφερειακό STAR SYSTEM, αλλά προσωπικότητες που καταξιώνονται μέσα, από το εμπνευσμένο και ανθεκτικό, σε κάθε τεκμηριωμένη σκληρή κριτική, αλλά και στο χρόνο έργο τους. Ο τιμώμενος συμπατριώτης μας, εκτός από επιφυλλιδογράφος, δημοσιογράφος, μεταφραστής και άριστος γνώστης της συγκριτικής λογοτεχνίας και συγκριτικής φιλοσοφικής έρευνας υπήρξε και ένας από τους καλύτερους κριτικούς πλαστικών τεχνών με υποδειγματικά τεχνοκρατικά σημειώματα, από τις σελίδες του ΖΥΓΟΥ, και άλλων ισάξιων περιοδικών Τέχνης και λόγου. Εκεί όμως όπου η προσφορά του Κωστή Μεραναίου κυριολεκτικά εκέρδισε ένα ευρύτατο κοινό φιλομαθών ήταν στην κρατική ραδιοτηλεόραση, κάποιων σχετικά κοντινών δεκαετιών, όπου έστω και με τις εγγενείς, αδυναμίες κάθε πολυπλόκαμου οργανισμού, επρυτάνευε μια εμφανώς καλύτερη αξιοκρατική αντίληψη, από τη σημερινή ισοπεδωτική μανία. Βεβαίως, το φαινόμενο έχει την εξήγηση του και τα ελαφρυντικά του, καθότι «απέσβετο το λάλον ύδωρ», στις κατά τα άλλα θορυβώδεις ημέρες μας. Κατά μιαν ευτυχή συγκυρία, στα χέρια μας βρίσκονται κάποια αντίτυπα των εκδόσεων ΔΙΦΡΟΣ του Γιάννη Γουδέλη. Στο τεύχος αυτό του περιοδικού, ο Κωστής Μεραναίος αυτοβιογραφείται, μέσα από ένα πραγματικά συναρπαστικό κείμενο 41 σελίδων. Κάποια αποσπάσματα της αυτοβιογραφίας αυτής δίνουμε στη δημοσιότητα: Οι παιδικές αναμνήσεις αποτελούν τον κανόνα σε κάθε ειλικρινή αυτοβιογραφία. Τον κανόνα αυτό θ' ακολουθήσει και ο Κωστής Μεραναίος γράφοντας: «Η ΠΑΙΔΙΚΗ μνήμη είναι αδιάλλακτα εγωιστική. Ο χρόνος, όσο κι αν είναι ο πιο αμείλικτος εχθρός της, την αφήνει αδιατάρακτη. Ό, τι ζήσαμε τότε είναι το προσωπικότερο κτήμα μας. Και αυτό παραμένει για μας πάντοτε αναπαλλοτρίωτο. Τώρα, οι τόποι όπου ζούσαμε άλλαξαν. Οι άνθρωποι μπορεί να ζουν καλύτερα ή μάλλον ανετότερα, αλλά πως να συμβιβαστείς με τη σημερινή τσιμεντένια ομοιομορφία! Τα χωριά μας έγιναν, τα περισσότερα, άμορφες συνοικίες, όπως στις μεγαλουπόλεις. Τότε, περπατούσες μέσα στις λάσπες ή στους χορταριασμένους δρόμους κι ανταμωνόσουν με τους συντοπίτες σου και μ' όλα τα ζωντανά τους. Ο ρυθμός της ζωής συμπορευόταν με τους βιολογικούς ρυθμούς, που υπαγόρευε η φύση. Τώρα πια, αυτά ρυθμίζονται από τα συγκοινωνιακά μέσα. Το χάραμα της ημέρας και το βασίλεμα του ήλιου ήταν πάγια χρονικά πλαίσια. Τώρα, μόνο για τις ημερολογιακές επισημάνσεις χρησιμεύουν. Έτσι λοιπόν, σαν ξαναγυρίσεις στον τόπο σου νοιώθεις εντελώς ξένος. Και φεύγεις ανεπίστρεπτα. Κι ούτε γυρίζεις πίσω σου, γιατί είναι σαν να σε παρακολουθεί η φοβέρα του Λοτ. Ξαναγυρίζω λοιπόν στη μνήμη του χωριού μου. Προτιμώ αυτήν την εικόνα του, όσο κι αν την συνοδεύουν στερήσεις και καθυστέρηση. Είναι αλήθεια πως στον αιώνα μας, τουλάχιστον για τα χωριά μας, το τέλος της πρώτης πεντηκονταετίας του αιώνα μας μοιάζει σαν, με ένα άλμα, να πηδήσαμε ξαφνικά από μια πρωτόγονη ησιόδεια κοινότητα σε μια πολύβουη αγορά, όπου η τεχνική, σαν ένα παρανοϊκό κέρας της Αμάλθειας, μοιράζει τις δωρεές της. Τι να σου προσφέρει λοιπόν το χωριό, που κατάντησε περιθωριακή συνοικία μιας άχρωμης πρωτεύουσας! Να γιατί κρατάμε ανέπαφη την παιδική εικόνα στη μνήμη. Εκεί, στις παρυφές σχεδόν της Κωπαΐδας, στον παλαιό και πολυιστόρητο Ορχομενό, στα ερείπια του, ήταν και είναι ακόμη το χωριό Σκριπού. Τότε, όλο μικρά σπίτια, χωρίς πάτωμα τα περισσότερα, με χωματένιο δάπεδο και ισόγεια, συναγωνίζονταν σε ανέσεις τις αχυροσκέπαστες καλύβες των βλάχων. Κι όσο κι αν θέριζαν τους ανθρώπους η πείνα και οι ελώδεις, που τυραννούσαν τον κόσμο από τότε που τα αρδευτικά έργα των μεγαλεπήβολων Μινυών καταστράφηκαν από τους αντίζηλους Θηβαίους, οι άνθρωποι ζούσαν με τις χαρές και τις λύπες τους, που ήσαν και οι περισσότερες. Ωστόσο, σ αυτό το χωριό, στα πρώτα μου εφτά χρόνια, ένοιωσα τον πρώτο και ακατάλυτο δεσμό με τον κόσμο, τον φυσικό κόσμο.

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ...
Ούτε που ήξερα ποιοι ήταν οι Μινύες, ούτε και κανένας μου μίλησε γι' αυτούς συνεχίζει ο Κωστής Μεραναίος. Ωστόσο, κάθε τόσο πήγαινα στον σκεπασμένο από αγριόχορτα και αγριολούλουδα θησαυρό τους, στον θολωτό τάφο -ύστερα έμαθα πως η λαμπρότητα του ήταν, για τον Όμηρο, μονάδας αναφοράς- κι ούτε καν με πείραζε που στην αφύλαχτη είσοδο του έμπαιναν ελεύθερα τα γουρούνια και είχε καταντήσει χοιροστάσιο. Για μένα ήταν κάτι άλλο. Τι; Δεν το ήξερα. Λίγο πιο πέρα βρισκόταν ο βυζαντινός ναός της Παναγίας. Ερειπωμένος. Ο τρούλος του είχε γκρεμιστεί και μπαίνοντας στην υγρή σιωπή του έβλεπες, αντί για τον Παντοκράτορα, τον ουρανό. Μονό το πέταγμα των πελαργών ακούγονταν πότε-πότε. Κι ύστερα πάλι σιωπή και παντού σιωπή. Κι ολοτρίγυρα από το ναό πράσινο και λουλούδια. Πως να μην βασιλεύει σιωπή! Οι αγιογραφίες είχαν σβύσει στους τοίχους κι έξω στην είσοδο ένα ακέφαλο ρωμαϊκό άγαλμα. Που να βρεθεί στόμα να μιλήσει. Το μικρό παιδί όμως είναι γεμάτο απορία. Κι αυτή μεγαλώνει όσο κανένας δεν του ανταποκρίνεται. Ήταν όμως δυνατό όλος ο κόσμος να ορίζεται από αυτά τα ερείπια; Πέρα από τους χωρικούς, δεν υπήρχαν αλλού άλλα πλάσματα; Δεν ήταν δυνατό! Στο βουνό, που υψωνόταν προστατευτικό πάνω από το Θησαυρό, σαν μεγάλωσα έμαθα πως το έλεγαν Ακόντιο, στα αρχαία χρόνια, ορθωνόταν ένα κάστρο. Ο ψηλότερος του πύργος, ερειπωμένος κι αυτός, κρατούσε ακόμη, σε πείσμα των αιώνων, έναν τοίχο, που όσο ψήλωνε τόσο και περισσότερο ήταν γκρεμισμένος κι έμοιαζε με έναν δείχτη. Μου φαινόταν πως από εκεί πάνω θα μπορούσα ν' αντικρίσω τον κόσμο ολόκληρο! Πως όμως ν' ανέβει εκεί ένα μικρό παιδί; Ύστερα, σκεφτείτε, για τα παιδιά οι αποστάσεις τότε ήταν κάτι το μέγιστο. Μιας ώρας δρόμος δεν ήταν μικρό πράγμα. Και μια και δεν μπορούσα να φτάσω ως εκεί, ένιωθα μέσα μου την απορία να μεγαλώνει. Τι να βρίσκεται πέρα από το βουνό, τι να υπάρχει πίσω από τους μακρινούς ορίζοντες, που χάνονταν μέσα στις καταχνιές του χειμώνα ή στο καλοκαιριάτικο λιοπύρι;

ΕΝΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ...
Στα εφτά μου χρόνια μετοικήσαμε στη Λιβαδειά. Ήταν μια χαριτωμένη πολιτεία. Κρατούσε ακόμα πολλά από την τουρκοκρατία. Τα τζαμιά της, έναν πύργο, που είχε γίνει το ρολόι της πόλης, τα καλντερίμια της που κατέβαιναν από τους μαχαλάδες, πέτρινα ρείθρα, απέθαντα. Κι όλα αυτά σε μια οικιστική διάταξη, που υπάκουε μόνο στην μορφολογία του τόπου. Και παντού πλατάνια και νερά. Εκεί τέλειωσα τις άλλες δύο τάξεις του δημοτικού Κι ύστερα σχολαρχείο και γυμνάσιο. Ήταν χρόνια, τώρα που τα συλλογίζομε, πολύ αναταραγμένα και δύσκολα. Τα παιδιά όμως, απ' όλα αυτά, βλέπουν εικόνες, θέαμα. Πολύ πιο αργά τα συνειδητοποιούν. Ήταν χρόνια προσφυγιάς και εξαθλίωσης. Στο Γυμνάσιο, μας είχανε στιβάσει, στην κυριολεξία, σε κάτι μικρές αίθουσες. Τα θρανία δεν έφταναν για όλους. Και φυσικά τα μονοπωλούσαν κάτι «γηραιότεροι», μουστακοφόροι συμμαθητές. Εμείς, οι μικροί, στεκόμαστε όρθιοι. Και η μάθηση μας διακόπτονταν κάθε τόσο από μερικά αστραφτερά χαστούκια, που μας επιδαψίλευε ένας καλός, αλλά χεροδύναμος φιλόλογος, γιατί κάναμε σκανταλιές και δεν προσέχαμε. Το κτίριο αυτό έχει κριθεί κατάλληλο για Γυμνάσιο, γιατί δεν μπορούσε πια να χρησιμοποιηθεί για φυλακές. Αυτό ως τα τότε ήταν ο προορισμός του! Ωστόσο, τα χοντρά σιδερένια κάγκελα είχαν μείνει στα παράθυρα, όπως και η βαριά σιδερένια εξώπορτα. Στέκονταν στη θέση τους, ίσως και σαν παιδευτική υπόμνηση, για να μας εντυπωθεί καλύτερα η έννοια για το καλό και το κακό. Ο Κωστής Μεραναίος θ' ανακαλύψει στον κοινωνικό ιστό της Λιβαδειάς τον επαναστατικό χαρακτήρα των κατοικώντας και θα διευκρινίσει στην αυτοβιογραφία του: Αυτό δεν ήταν συμπτωματικό. Η Λειβαδιά για την ιστορία των κοινωνικών αγώνων στον τόπο μας έπαιξε κάποιον σπουδαίο ρόλο. Και την παράδοση αυτή την κράτησε περήφανα ψηλά με εκατοντάδες θύματα και ηρωικούς αγωνιστές, τόσο στην Κατοχή όσο και στον εμφύλιο. Η φτώχεια, που άγγιζε στα όρια του λιμού, ήταν ενδημική. Οι καλλιεργητές της Κωπαΐδας, που τότε την εκμεταλλευόταν η αγγλική ομώνυμη εταιρεία, ήταν κάτι περισσότερο από δουλοπάροικοι. Και κάθε τόσο ξεσηκώνονταν. Θυμάμαι τα συλλαλητήρια με τις μαύρες και κόκκινες σημαίες, και τους χωροφύλακες, που παρατάσσονταν με τα όπλα «επί σκοπόν» για να τους εμποδίσουν. Θυμάμαι μια νύχτα που ξεσηκώθηκε όλη η πόλη. Πολιορκούσαν την αστυνομία και γύρευαν να ελευθερώσουν εκείνους που άδικα τους είχαν πιάσει. Και τότε, την βαρειά εκείνη νύχτα, ακούστηκαν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Ρίχνονταν, ευτυχώς, στον αέρα για εκφοβισμό. Αλλά σε λίγο, από τις συνοικίες άρχισαν αλλόφρονα να κατεβαίνουν τα γυναικόπαιδα. Κι ήταν η πρώτη μου εμπειρία πως κάτι το κακό, το πολύ κακό, βασίλευε στον κόσμο. Και την άλλη μέρα είδα δεκάδες από τους φυλακισμένους, ανάμεσα σε στίχους από εκατοντάδες στρατιώτες, (είχαν ρθει σιδηροδρομικά από την Αθήνα), να οδεύουν δεμένοι χέρι - χέρι με σκοινιά για το σιδηροδρομικό σταθμό. Τους περίμεναν τα στρατοδικεία του Πάγκαλου».

Η ΕΦΗΒΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
Τι ήταν όμως εκείνο που έριξε μέσα στο νου και την καρδιά του νεαρού Κωστή τη ζύμη, τη μαγιά των πρώτων επαναστατικών σκιρτημάτων της εφηβείας; Σε άλλους αποφασιστικό ρόλο έπαιξαν οι διδασκαλίες του Γαλιλαίου και του Νεύτωνα, σε άλλους η Δαρβινική θεωρία της εξέλιξης των ειδών, που οδήγησε στην ανεπανάληπτη ιεροεξεταστική «Δίκη των Πιθήκων». Σε άλλους πάλι, ήταν το ίδιο το ιερό Ευαγγέλιο, με την ιστόρηση της εκδίωξης των αδίστακτων αργυραμοιβών με το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού από το ναό του Σολομώντος. Ή ακόμη, αν θέλετε, κάποιες προωθημένες θέσεις των ιερών γραμμάτων για την. Για τον Κωστή Μεραναίο το έναυσμα γι' αυτή τη σύμφωνη με την εφηβεία επαναστατική μεταστροφή θα την δώσει ένα μορφολογικώς περίεργο έντυπο. Δεν ήταν καν βιβλίο διευκρινίζει ο Κωστής Μεραναίος. Ήταν μια μπροσούρα, λίγο πιο μεγάλη από τα λαϊκά ημερολόγια που κουβαλούμε στις τσέπες μας. Τυπωμένο σ' ένα φτηνό χαρτί, όπως γινόταν τότε, μ' ένα ξεθωριασμένο κοκκινωπό ξώφυλλο, ήταν το βιβλίο ενός Ρώσσου πρίγκιπα, του Πιοτρ Κροπότκιν: «Προς τους νέους». Τι ήταν εκείνο! Η ψυχή είχε μείνει αδειανή από την άλυτη απορία. Και τώρα καινούργια ερωτήματα, ή καλύτερα πλήθος από απαντήσεις, που αυτόματα έθεταν ερωτήματα. Και μονομιάς ήταν σαν ν' ανακάλυπτα τη γη, τους ανθρώπους της, σα νάβλεπα για πρώτη φορά, τη ζωή τους, τα βάσανα τους, το χιλιοπατημένο δίκιο τους κι άκουγα ένα προσκλητήριο για δικαιοσύνη που πρέπει να βασιλέψει ανάμεσα μας. Πώς μπορούσε κανένας ν' αντισταθεί σ' αυτόν τον λόγο. Κι όταν ξαφνικά, μέσα στην ερημιά μιας πίστης, ακούς τον φλογερό λόγο, όλο συγκίνηση και ενθουσιασμό, τότε η νεανική ψυχή κυριεύεται από βακχεία. Και δεν ήταν κήρυγμα ειπωμένο από κάποιον ολόκληρο. Αλλά από έναν Ρώσσο αριστοκράτη. Μήπως, άλλωστε, κάποιο τέτοιο θαύμα δεν έγινε με την Επανάσταση στη Ρωσία! Μια δεκαετία είχε περάσει από τότε. Να που βρισκόταν το αληθινό, το ανθρώπινο Θαβώρ. Εκεί στις τσέπες και στις φάμπρικες, στις πολιτείες και στα μέτωπα. Μουζίκοι και φαντάροι έμοιαζαν να ορμούν σαν αρχάγγελοι. Τα στόματα τους, που είχαν σάλπιγγες της ημέρας της Κρίσεως, διαλαλούσαν γη και λευτεριά. Πώς λοιπόν να μην αναβακχευτεί η ψυχή ενός νέου, όταν είχε ζωντανά μπροστά του την πείνα και τους νεκρούς από τον πόλεμο, τους χαμένους που τους καρτερούσαν απ' την αιχμαλωσία των Τούρκων οι μανάδες! Πώς να μην συνεπαρθεί, όταν η Παλαιοπολεμιστική οργάνωση της Λειβαδιάς, κατέβαζε τους παλαίμαχους στους δρόμους της αγοράς και στις πλατείες και τους άκουγε να φωνάζουν «ψωμί και δουλειά». Η ψυχή του νέου είναι το ευγενικότερο οικητήριο για κάθε υψηλή ιδέα. 'Οταν μάλιστα γίνει ακαδημαϊκός πολίτης -εγώ ακολούθησα τη Νομική Σχολή της Αθήνας,- η ίδια η επιστημονική μάθηση τον οπλίζει με την συλλογιστική. Δεν είναι τυχαίο που αποκαλούμε την επιστήμη Descipline. Είναι η αγωγή που υποβάλλει τη σκέψη μας στην ορθολογική αλληλουχία, στην νοητική πειθαρχία. Και τα γεγονότα ήσαν τόσο πρόδηλα, το κοινωνικό κακό τόσο στοιχειωδώς έκτυπο, που σε ανάγκαζε να πάρεις θέση. Ύστερα, ήταν και η σύμφυτη πάλι με την ιδιοσυστασία του νέου ρωμαντική διάθεση. Ο νέος ταυτοποιείται με τον κόσμο. Και σ' εκείνη την πρώτη ουσιαστικά κοινωνική του εμπειρία, γιατί ο σπουδαστής όπως κι ο εργάτης - νέος ξεφεύγει από τον κλοιό της οικογένειας, νοιώθει πως έγινε κιόλας ένας σπουδαίος, αν όχι και πρωταρχικός, παράγοντας, για την κοινωνική μεταμόρφωση. Πιστεύαμε, τότε, πως δικαιωματικά γινόμαστε πλαστουργοί της ιστορίας. Η συμμετοχή μας στην οργάνωση ήταν ένα εχέγγυο για την επιτυχία, μια επί πλέον επιβεβαίωση πως εκείνη η κοσμογονική για την τύχη του ανθρώπου έκρηξη, θάφτανε ως την απώτερη γωνιά της γης. Και μεις νιώθαμε πως είμαστε, οι εντολοδόχοι της ιστορίας. Και αυτό, για τους νέους, είναι και ιστορικό και ψυχολογικό δεδομένο».

ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΑΜΙΝΙ
Ο Κωστής Μεραναίος θα μπει στο καμίνι της φοιτητικής ζωής στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Στη μέθη της κοινωνιολογικής και φιλοσοφικής έρευνας θ' αναζητήσει να διευρύνει τους γνωσιολογικούς του ορίζοντες, μαθαίνοντας μόνος του γαλλικά και με τη συνδρομή ενός ελληνοεβραίου διανοουμένου, που μαρτύρησε στα κρεματόρια του Άουσβιτς, του Αβραάμ Κοέν, έμαθε γερμανικά. Έτσι, εξοικειώνεται με την ευρωπαϊκή φιλολογία και φιλοσοφία και πολύ σύντομα αναδεικνύεται σ' έναν από τους καλύτερους Ελληνες μεταφραστές και σχολιαστές. Με τη συνδρομή του διακεκριμένου ψυχιάτρου Δημ. Κουρέτα και της επίσης αναγνωρισμένης μεταφράστριας Λέλας Ζωγράφου θα εισαγάγουν στην Ελλάδα το έργο του Ζίγκμουντ Φρόϋντ, που έφερε ανέλπιστες ανακατάξεις, στην παγκόσμια διανόηση με την τριχοτόμηση του ανθρώπινου εγώ (Ασυνείδητο - Υποσυνείδητο - Κοινωνικό Εγώ). Μεταφράζει το βιβλίο του Allendy «Ψυχανάλυση και Δίκαιον» και μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού ανατρέπει τις ρατσιστικές αντιλήψεις και διδασκαλίες του Ααμπρόζο περί υπάρξεως εκ γενετής εγκληματικών τύπων. Παρουσιάζει, σε πολύ προσεγμένη μετάφραση και με σχόλια, τη «Γέννηση της Φιλοσοφίας» του Φρίντριχ Νίτσε για να φτάσει στις διδασκαλίες του Καρλ Μαρξ και την πολεμική του, κατά του Φόϋρμπαχ. Θ' αποκαλέσει τον Καρλ Μαρξ τολμηρό ανατόμο της αστικής κοινωνίας, με επιστημονική ανάλυση διαχρονικής ισχύος και ταυτοχρόνως θα καταγγείλει τη διδασκαλία του Έγελου και του Καντ, ως θεμέλια της πρωσικής απολυταρχίας. Στα χρόνια της Κατοχής, ο Κωστής Μεραναίος θα μετατρέψει το δικηγορικό του γραφείο, στην πλατεία Καπνικαρέας, σε εντευκτήριο διανοουμένων και καλλιτεχνών, που ζουν υπό τη σκιά της πείνας και των διώξεων. Χρησιμοποιεί για σπίτι μια παράγκα της Καισαριανής, απ' όπου ακούει καθημερινά τους τουφεκισμούς των εκτελεστικών αποσπασμάτων και τα βογγητά των θανάσιμα πληγωμένων. Συνεργάζεται με τον Δημήτρη Φωτιάδη στα Νεοελληνικά Γράμματα και αναπτύσσει φιλία με τον φιλόσοφο Χ. Θεοδωρίδη που έκανε γνωστή στους Έλληνες την επικουρία φιλοσοφία. Συνεργάζεται επίσης με τον Αιμίλιο Χουρμούζιο που τον προσλαμβάνει στην «Καθημερινή», ως επιφυλλιδογράφο. Το καλοκαίρι του 1943 αναλαμβάνει την αρχισυνταξία και αργότερα τη διεύθυνση του περιοδικού «Καλλιτεχνικά Νέα», απ' όπου παρελαύνουν οι γνωστότεροι διανοούμενοι της εποχής και από τις σελίδες του οποίου ο Κωστής Μεραναίος ασκεί τεκμηριωμένη κριτική, για το αδιέξοδο των ιδεαλιστικών απόψεων στην τέχνη. Παρά την ανελέητη λογοκρισία, το περιοδικό θα αναδειχθεί σε μια έπαλξη προάσπισης του κοινωνικού ρόλου των γραμμάτων και της τέχνης, σε μια εποχή όπου οι διανοούμενοι εκαλούντο να αποτελέσουν την εμπροσθοφυλακή των λαϊκοαπελευθερωτικών αγώνων.

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΠΕΤΑΝ ΟΡΕΣΤΗΣ...
Όσο ο Κωστής Μεραναίος οδεύει προς το Ζενίθ των Πνευματικών του κατακτήσεων άλλο τόσο οι χρονολογικές συγκυρίες της χώρας οδηγούν την Ελληνική κοινωνία στον αλληλοσπαραγμό. Να πώς περιγράφει την πορεία του αυτή στην αιμορραγούσα χώρα ο Κωστής Μεραναίος... «Ήρθε ο Δεκέμβρης του 1944. Ζήσαμε εκείνες τις άγριες ημέρες του, τις γεμάτες ηρωισμό και δοκιμασίες. Βρισκόμουν τότε σ ένα από τα πιο φοβερά σταυροδρόμια. Ανάμεσα στο Παγκράτι, τον Βύρωνα και την Καισαριανή. Η λογοτεχνική μας ομάδα είχε αποσυνδεθεί. Τότε, τα όριο ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο είχαν μπλεχτεί. Περπατούσαμε, πεινασμένοι, κάτω από όλμους, σφαίρες και πολυβολισμούς αεροπλάνων. Διαγκωνιζόμαστε με όλα αυτά. Αλλά, περίεργο, και μεις οι ίδιοι ζούσαμε σε μια σύγχυση αισθημάτων. Νεκροί και ζωντανοί ήταν αδιαχώριστα ενωμένοι, συνταυτισμένοι Ο μικρότερος αδελφός μου -είχε ξεφύγει κι αυτός από τα συρματοπλέγματα του Ελληνικού - πολεμούσε στου Γκύζη. Πέρασε ο Δεκέμβρης, ήρθε η Βάρκιζα. Ο τόπος ζούσε μια νομογενή κατάσταση. Το '45 κύλησε όπως όλοι θυμόμαστεό. Ο τόπος είχε γνωρίσει τα δεινά από μια πολυειδή ήττα. Και αυτό έκανε πολλούς να προσπαθούν να αποτιμήσουν ορθολογικά και τα πεπραγμένα και τα συμβησόμενα. Δικηγόρος - ψιλώ ονόματι - συνεργαζόμουνα με τον Ν. Πουλιόπουλο. Αυτός τότε, με μερικούς άλλους, πήρε την πρωτοβουλία να δημιουργηθεί μια ιδιότυπη κίνηση, έχοντας εξασφαλίσει και την συγκατάθεση του Καζαντζάκη για την ηγεσία της. Και πράγματι συστήθηκε η «Σοσιαλισπκή Εργατική Ενωση». Ήταν μια περίοδος, όπου μερικοί, είτε από λόγους ιδιοσυγκρασίας, είτε από κίνητρα σκοπιμότητας, είτε γιατί δεν διέθεταν το σθένος να αγωνιστούν σε πιο προχωρημένα φυλάκια, είτε, τέλος, γιατί αυτό θεωρούσαν σωστό, ήθελαν, με τον τρόπο τους, να συμπαρασταθούν στον ποικιλότροπα δυναστευόμενο και αγωνιζόμενο λαό. Είναι γεγονός πως υπήρχε και ένας αρκετά έντονος αντικονφορμισμός προς πάγια και οργανωτικα ιεραρχημένα σχήματα. Οι περισσότεροι ήθελαν να παραμείνουν ελεύθεροι σκοπευτές. Και για τους περισσότερους, η ευθύνη για τις προθέσεις τους ήταν αναμφισβήτητη Αλλωστε ο ύστερος έντιμος βίος τους τις επαληθεύει. Οι καιροσκόποι και οι δόλιοι αυτοαποκαλύφθηκαν. Το γεγονός, ωστόσο, είναι πως ουσιαστικά η «Σοσιαλιστική Εργαπκή Ένωση» ήταν φιλολογική συντροφιά. Το μόνο πολιτόικ της επακόλουθο ήταν η υπουργοποίηση του Καζαντζάκη στην κυβέρνηση Σοφούλη, στα 1946. Τότε ακριβώς μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά τον Καζαντζάκη. Δεν είχε ακόμη εισαχθεί από την Ευρώπη. Θυμάμαι πως η πρώτη έκδοση του «Ζορμπά», από τις εκδόσεις Δημητράκου, περιπλανιόταν και προσφερόταν αφειδώς στα καλάθια των γυροβιβλιοπωλών αντί ταλλήρου. Είχαμε συνεργαστεί αρκετά στενά με τον Καζαντζάκη και ήτανε φυσικό να προσκληθώ κι εγώ στις φιλολογικές εσπερίδες του διαμερίσματος του, ή καλύτερα της Τέας Ανεμογιάννη, που τον φιλοξενούσε, στην οδό Μαυροματαίων. Με τις εσπερίδες εκείνες, προφανώς, ο Καζαντζάκης διασκέδαζε την ανία του από τους ανθρώπους. Διεξάγονταν από αιθεροβάμονες λογοτεχνοφιλοσόφους ατέρμονες και αβυθομέτρητες συζητήσεις. Μια μέρα τον ρώτησα, αν αληθινά του άρεσαν αυτές οι πνευματικές κοκκορομαχίες. Ο Καζαντζάκης χαμογέλασε μ' εκείνο το ημιπληγικό χαμόγελο του. Τον θυμάμαι ακόμα, υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου. Είχε έρθει ο σωφέρ για να τον πάει στο υπουργείο, σηκώθηκε, και για λίγο πάσκισε να στεριώσει την λουρίδα σε μια κοιλιά που φαινόταν να μην έχει σπλάχνα. Κι έμοιαζε εκείνη τη στιγμή με τα πολύ αχαμνά παιδιά που σφίγγουν ολοένα τη μέση τους, ώσπου να στεριωθεί το παντελόνι τους. Η υπουργική του θητεία δεν κράτησε πολύ. Κι όταν έγινε η μεγάλη συγκέντρωση του δημοκρατικού λαού στον Παναθηναϊκό πήγε κι εκείνος, δεν μπορούσε να μείνει πλέον υπουργός και παραιτήθηκε. Ετσι τελείωσε η σύντομη πολιτική σταδιοδρομία του και μαζί του κι η Σοσιαλιστική Εργατικη Ενωση. Τον καιρό που ήταν υπουργός ανταμώθηκε και με τον καπετάν Ορέστη. Το δίχως άλλο έβρισκε σ' αυτόν κάποια γνωρίσματα από τον Ζρρμπά και τον κυοφορούμενο ακόμη καπετάν Μιχάλη. Την αφήγηση γι' αυτήν την συνάντηση την έχω δημοσιεύσει σε τούτο εδώ το περιοδικό, με τον τίτλο «Ο καπετάνιος κι ο χαρτοπόντικας» (Καινούργια εποχή, τεύχος 9ο, β' περίοδος). Προσωπικά είχα και ένα πρακτικό όφελος. Χάρη στον Καζαντζάκη διορίστηκα τον Απρίλη του 1946 στην Ραδιοφωνία».

ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ
Κλείνοντας αυτή την καρέ προς καρέ, την κινηματογραφική παρουσίαση του έργου και της ζωής του Κωστή Μεραναίου παρουσιάζουμε σε τίτλους τα κυριότερα βιβλία του και τις σημαντικότερες συνεργασίες του με περιοδικά στοχασμού και τέχνης. Το 1938 αρχίζει συνεργασία με τα «Νεοελληνικά Γράμματα» με το μελέτημα του «Για μια φιλοσοφία του ανθρώπου». Κατόπιν αναλαμβάνει την αρχισυνταξία και διεύθυνση σε τρία περιοδικά: Κατά την κατοχή (1942-1943) στα «Καλλιτεχνικά Νέα», στην περίοδο του Εμφυλίου (1947-1949), στον «Αιώνα» και στα 1950-52 στο περιοδικό «Αιξωνή». Την ίδια περίοδο αναλαμβάνει την αρχισυνταξία των επιστημονικών θεμάτων και τακτική επιφυλλιδογραφία στην «Ελευθερία». Τα κυριότερα βιβλία του: 1950: Για μια σημερινή παρουσία του Χριστιανισμού», 1956: «Η θέση της Φιλοσοφίας στην εποχή μας», 1957: «Φιλολογικά -Φιλοσοφικά Μελετήματα», 1960: «Προοίμια για τη Φιλοσοφία, την Επιστήμη και τον Άνθρωπο», 1970: «Φυσική και Ποίηση», 1973: Βιολογική τάξη και Κοινωνική Αταξία», 1984: «Η παρακμή των Φιλοσόφων και ο Μαρξισμός». Οι τίτλοι των βιβλίων που έχει μεταφράσει είναι αμέτρητοι. Είναι κυρίως έργα των Νίτσε, Σοπενχάουερ, Κίρκε-γκααρντ, Ζίγκμουντ Φρόϋντ, Γιάνγκ, Ζαν Πωλ Σαρφ και άλλων.

*Δημοσιεύτηκε στις 14 Μαρτίου 2016 από τον  Γεώργιος Αργυρίου. 
Πηγή https://anemourion.blogspot.gr 

www.endelfoisonline.gr